miiself : Creative Expression

Creative Artist ในวันนี้ miiself จะพาเพื่อนๆไปพูดคุยกับน้องสาวสุดสวย และเก่ง แห่งบ้าน Exteen อีกคนหนึ่งค่ะ นั่นก็คือ "Lucent --- ルーゼ ン" หรือ น้องเฟิร์น ที่หลงไหลการวาดรูปเอามากๆ แม้จะไม่ได้เรียนมาโดยตรงแต่เธอก็ชอบใช้จินตนาการแสดงออกมาเป็นภาพสวยๆของเธอนั่นเองค่ะ ไม่พูดพร่ำ ทำเพลง ไปทำความรู้จักกับเธอเลยค่ะ

@Creative Artist : Lucent

miiself  :  แนะนำตัวกันหน่อยค่ะ
Lucent :  สวัสดีค่า ชื่อเฟิร์น ค่ะ ตอนนี้เรียนจบชั้นม.6 แล้วค่ะ กำลังจะชึ้นปี1 

miiself  :  ตอนนี้ทำอะไรอยู่บ้าง ?
Lucent :  ช่วงนี้ก็สอบ ONet  แล้วก็ ANet เสร็จไปแล้ว รอประกาศผลอยู่ ตอนนี้ก็มีวาดรูปบ้างค่ะ แต่ส่วนใหญ่จะเล่นเน็ตไปเรื่อยๆ (ก็สอบเสร็จแล้วนิ >w<) มีวาดภาพสีโปสเตอร์ให้คุณพ่อ เขียนการ์ตูนตามใจฉัน ...เอ้อ แล้วก็ตอนนี้ แหะๆ เรียนพิเศษภาษาอังกฤษด้วยค่ะ เตรียมพร้อมก่อนอยู่มหาลัย

miiself  :  เริ่มสนใจการวาดการ์ตูนตั้งแต่เมื่อไหร่ ?
Lucent :  เรื่องการ์ตูนนี่ชอบวาดตั้งแต่เด็กๆ แล้วค่ะ ครั้งแรกที่วาดอาศัยต้นแบบคือ “ปังปอนด์” ตอนนั้นชอบอ่านมากๆ เลยค่ะ

miiself  :  การ์ตูนที่วาดส่วนใหญ่จะเป็นแนวไหน เพราะอะไรถึงชอบวาดแนวนี้ ?
Lucent :  การ์ตูนที่วาดส่วนใหญ่จะเป็น Character Design ของตัวเองค่ะ บางครั้งก็จะเป็นรูป Fanart ค่ะ ...ที่ชอบวาด Character Design เพราะสามารถจินตนาการออกมาได้อย่างอิสระ ...ส่วนที่ชอบวาด Fanart คือหมดมุขคิดตัวละครใหม่นั่นเอง เลยแอบเอาตัวละครของคนอื่นมาเล่นซะเลย ^^” 

miiself  :  มีใครเป็นต้นแบบในการทำงานไหม เพราะอะไร ?
Lucent :  ในช่วงแรกๆ ยังไม่มีใครเป็น Idol เลยค่ะ อาศัยอ่านๆ ดูๆ ไปเรื่อยๆ แต่ว่าหลังๆ มานี่เริ่มชอบงานของหลายๆ คนค่ะ ต้นแบบหลักๆ เลยมี พี่ vic [http://vic-mon.deviantart.com/]<<คนนี้เฟิร์นชอบวิธีการเพ้นท์สีของพี่เค้าน่ะค่ะ อีกคนคือ พี่ FLEXDONE [http://flexdone.deviantart.com/]<<คนนี้เฟิร์นชอบลายเส้นค่ะ  

miiself  :  มีวิธีการฝึก หรือพัฒนาฝีมือตัวเองทางด้านนี้ยังไงบ้างคะ ?
Lucent :  เฟิร์นใช้วิธีสังเกตจากผลงานของนักวาดที่มีฝีมือคนอื่นๆ แล้วเอามาปรังปรุงฝีมือของตัวเองค่ะ อย่างเช่นเฟิร์นวาดจมูกไม่ค่อยสวยก็จะไปหาผลงานของคนที่เขาวาดเก่งๆ มาดู แล้วก็ค่อยๆ หัดวาดตาม ...บางครั้งก็จะใช้วิธีศึกษาจาก [How to] ในหนังสือหรือใน Internet และหมั่นฝึกฝนอยู่ประจำ บางทีก็เอางานไปให้คนที่เขามีความรู้ด้านนี้มากกว่าช่วยติชมค่ะ

miiself  :  มีเป้าหมายอะไรกับเส้นทางของการวาดการ์ตูนบ้างคะ ?
Lucent :  สำหรับเป้าหมายของเส้นทางนี้เฟิร์นคิดว่า จะเก็บไว้เป็นงานอดิเรกนะคะ เพราะเฟิร์นไม่ได้เรียนทางด้านนี้มาโดยตรง ไม่มั่นใจว่าถ้าทำจริงๆ จังๆ จะทำได้ดีพอมั้ย

miiself  :  การวาดการ์ตูนให้อะไรกับเราได้บ้างคะ ?
Lucent :  หลักๆ เลยคือ ให้ความเพลิดเพลินค่ะ เฟิร์นเป็นคนชอบวาดรูปมากๆ บางทีการวาดรูปเป็นวิธีคลายเครียดหลังจากเรียนมาหนักๆ ค่ะ (แต่ว่าบางครั้งวาดแล้วไม่พอใจก็กลายเป็นเครียดหนักเข้าไปใหญ่เลย =w=”) แต่โดยรวม การวาดการ์ตูนทำให้เรามีความคิดสร้างสรรค์ค่ะ สามารถทำให้จินตนาการกลายเป็นรูปภาพได้ ทำให้จินตนาการสามารถมีตัวตนได้จริงๆ

ใจรักจริงๆนะเนี่ย...^^ น่าชื่นนมค่ะ

@ Lucent --- ルーゼ ン ภูมิใจเสนอ

miiself  : แนะนำตัวละคร ของเราหน่อยค่ะ
Lucent : ได้เลยค่ะ...ตัวการ์ตูนตัวนี้เป็นตัวการ์ตูนที่คิดขึ้นมาเองค่ะ ออกแบบมานานแล้ว ตั้งแต่ม.4 ได้มั้ง (2 ปีก่อน ฮู้วว นานเนอะ) เห็นใส่เสื้อกาวน์ขาวๆ นี้ คุณคนนี้เขาเป็น “หมอ” ค่ะ เลยชอบเรียกเขาว่า หมอ ใส่แว่นข้างขวาข้างเดียวเพราะเห็นว่ามันเท่ดี แหะๆ เลยออกแบบให้สายตาสั้นข้างขวาข้างเดียวซะเลย (ดีนะ ไม่ออกแบบให้ตาบอด T T)

หมายเหตุ... หมอ “ถนัดซ้าย” เหมือนเราค่ะ ฮา~ (ท่าทางภูมิใจ อิอิ)

@ตัวอย่างงานของ "Lucent --- ルーゼ ン" 

ภาพที่ 1 จินตนาการล้ำเลิศ

 
ภาพที่ 2 แอบโหดด้วย น่ารักด้วย

ภาพที่ 3 มาหวานๆ ก็ใช่ย่อยนะเนี่ย

เป็นยังไงกันบ้าง จุใจเลยกับน้องสาวของเรา ที่มากไปด้วยความสามารถ และรักในการวาดภาพ ต้องขอขอบคุณ น้องเฟิร์น หรือ Lucent --- ルーゼ ン เป็นอย่างมากที่ให้เราได้  เห็นฝีมือ และทำความรู้จักอย่างแท้จริงค่ะ น่าเอาเป็นแบบอย่างที่ดีนะคะ ^^

อย่าลืมติดตามผลงานของ น้องเฟิร์น คนเก่งได้ที่ http://lucent.exteen.com
และเข้าไปชมภาพวาดสวยๆได้อีกใน Gallery ภาพวาดศิลปะ ที่ http://tnecul.deviantart.com/ นะคะ

Creative Artist ในวันนี้ miiself จะพาไปพูดคุยกับ Darkgirl (ส้มแป้น) เจ้าของการ์ตูนตัวดำขนรักแร้ดกสุดฮา ที่แฝงความน่ารักไว้ทุกตอน ที่หลายๆ คนใน Exteen รู้จักกันดีในนามของ การ์ตูนไอ้แป้น : i-phan ลองดูกันนะคะว่าวันนี้ไอ้แป้นจะมาเผยรักแร้ เอ้ย!! มาเปิดใจถึงแนวความคิดในการทำงาน ให้เราฟังยังไงบ้าง

@Creative Artist : i-phan

miiself :   แนะนำตัวหน่อยจ้า
i-phan :   ส้มแป้น หรือไอ้แป้นค่ะ จบปริญญาตรี สาขาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ลาออกจากการเป็นมนุษย์เงินเดือนที่เชียงใหม่ มาขายงานแฮนด์เมดที่เชียงราย www.dibdee.com ( เว็บไซด์ร้าน ) ว่างจากการขายของก็มานั่งวาดการ์ตูนเล่น 

miiself :   มาเริ่มสนใจงานด้าน graphic ได้ยังไงคะ ?
i-phan :   ถ้างาน graphic หมายถึงงานการ์ตูนหรืองานที่ผลิตจากคอมพิวเตอร์ เพิ่งเริ่มสนใจจริง ๆ ก็เมื่อปีที่แล้วค่ะ ซื้อคอมมาใช้วาดการ์ตูนเพื่อทำโปสการ์ดขายในร้าน วาดให้เพื่อนๆ ในโอกาสพิเศษบ้าง ทำไปสักพัก เริ่มสนุก หยิบเอาตัวที่วาดมาใส่เนื้อเรื่อง เลยกลายมาเป็นการ์ตูนตอน ๆ อย่างที่เห็นค่ะ 
         
miiself :   งานวาดการ์ตูน กับ ของทำมือ ชอบอย่างไหนมากกว่ากันคะ ?
i-phan :   ทั้งสองอย่างค่ะ ถ้ามีออเดอร์ตุ๊กตา ก็ทำตุ๊กตา ถ้าว่างจากทำตุ๊กตา ก็วาดการ์ตูน ดีใจที่มีโอกาสได้ทำสิ่งที่รักไปพร้อม ๆ กันมากกว่า
         
miiself :   มีวิธีหาแรงบันดาลใจ หรือไอเดีย ในการทำงานแต่ละชิ้นยังไงบ้าง ?     
i-phan :   มาจากการพูดคุยกะเพื่อน อ่านหนังสือ ไปเที่ยว ฟังเพลง ดูหนัง ชอบคิดอะไรสนุก ๆ อยากให้ตัวการ์ตูนมีชีวิต พยายามหาเรื่องวาดมากกว่า ดีบ้าง แป้กบ้าง ตามประสา 
 
miiself :   Character ของแป้นกับเพื่อนๆ ที่อยู่ในการ์ตูนนี่ ถอดมาจากตัวจริงเลยหรือเปล่า ?
i-phan :   ส่วนใหญ่เอามาจากคนที่มีอยู่จริง แต่..นิสัยบางอย่างก็เอามาปรับให้เข้ากับเนื้อเรื่องเพื่อความสนุกสนานแซวกันเล่น ๆ มากกว่า

ส้มแป้น หรือไอ้แป้น เป็นชื่อหมาของเพื่อน ชอบ เลยเอามาตั้งชื่อตัวเอง พอมีการ์ตูนแทนตัวเอง เลยเลือกชื่อนี้มาใช้ นิสัยใจคอคล้ายตัวจริงบางอย่าง

เปี๊ยก เพื่อนสนิทที่อยู่ด้วยกัน ตัวจะเล็ก ๆ ขี้โมโห เจ้าระเบียบ ดูเป็นผู้ใหญ่ แต่บางครั้งก็ไร้สาระ เหมือนในการ์ตูน 

ป๋อง เป็นชื่อของน้องชายจริง ๆ มีตัวนี้ขึ้นมา เพราะน้องชายบ่นว่า ไม่เห็นวาดคุณน้องเลย อยากเห็นตัวเองเป็นการ์ตูนบ้าง นิสัยก็เอามาจากน้องเลยค่ะ

พวงชมพู (ควาย) เป็นสัตว์ที่ใช้วาดแทนตัวเอง ตอนเด็ก เพื่อน ๆ ชอบล้อว่าโง่เหมือนควาย เพราะเป็นเด็กบ้านนอก  ในการ์ตูนจะให้พวงชมพูค่อนข้างฉลาด  มีแง่คิดดี ๆ บอกเป็นนัยว่า ควายสมัยนี้ไม่โง่นะจ้ะ  

เขียวเสวย (ลิง) เป็นสัตว์แทน เปี๊ยก เพราะเป็นคนไม่ชอบอยู่กับที่ไปโน่น มานี่ ซนเหมือนลิง นิสัยเหมือนเด็ก ๆ

ตัวการ์ตูนอื่น ๆ มาแจมเป็นบางครั้ง ถ้ามีตัวใหม่จะพยายามตั้งชื่อให้เป็นชื่อไทยค่ะ อย่างน้อยคนอื่นจะได้รู้ว่าเป็นการ์ตูนไทย 
        
miiself :   ส่วนที่ยากที่สุดในการทำงานแต่ละชิ้นของแป้นคือจุดไหน ?
i-phan :   ยากที่สุดคือ การวาด เพราะพื้นฐานการวาดไม่ค่อยดี วาดการ์ตูนหน้าตรงตลอด หันข้างไม่ได้ ฮ่า ๆๆ   มีหลายครั้งที่อยากวาด สมองคิดแต่มือวาดไม่ได้ บางตอนไม่ขยับเลย ^^" เกรงใจคนอ่านเหมือนกัน ทุกวันนี้ก็พยายามอยู่ทุกตอนค่ะ

miiself :   มีวิธีการฝึก หรือพัฒนาฝีมือตัวเองทางด้านนี้ยังไงบ้างคะ ?
i-phan :   ดูจากหนังสือ เค้าวาดไง เราก็วาดตาม เอามาปรับใช้ให้เหมาะกับการ์ตูนของเรา  เรียนรู้โปรแกรมอื่น ๆ เพิ่มเติม คุยกับเพื่อน แลกเปลี่ยนหรือขอเทคนิคเค้ามา แบบนี้ แบบนั้นทำไง 

miiself :   คาดหวังอะไรกับสิ่งที่ทำอยู่บ้างคะ ?
i-phan :   เรื่องงานทำมือ ตราบใดที่ยังเลี้ยงชีพได้ ก็จะทำไปเรื่อย ๆ  เรื่องการ์ตูน คงทำให้มันมีชีวิตต่อไป
 
miiself :   ฝากอะไรถึงเพื่อนๆ หน่อยจ้า
i-phan :   ทำในสิ่งที่รัก สนุก และมีความสุข พยายามหาให้เจอนะ ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่ให้โอกาส และรักการ์ตูนไอ้แป้น แป้นก็รักทุกคนค่ะ

จบแบบพี่เบิร์ดกันเลยทีเดียวนะนี่^^

@ตัวอย่างงานของ i-phan

การทำงานนอกสถานที่

อุปกรณ์ในการทำ งานทำมือ

ร้านแผงลอยที่ขายปัจจุบันที่ไนท์บาร์ซ่าร์เชียงราย

วาดตอน เพื่อนแต่งงาน

วาดตอน พี่ที่รู้จักไปทำงานวิจัยที่ญี่ปุ่น

ภาพประกอบบทความ "ทฤษฏีกบ "

ภาพประกอบบทความ  "นาโนเทคโนโลยี "

ภาพประกอบบทความ  "นาโนเทคโนโลยี "

ขอขอบคุณ i-phan มากค่ะ ที่มาร่วมพูดคุย และแบ่งปันความคิดกับเรา อย่าลืมติดตามผลงานของไอ้แป้นได้ที่ http://darkygirl.exteen.com/ และตามไปอุดหนุนของทำมืออาร์ทๆ กันที่  http://www.dibdee.com/ นะคะ

miiself จะรักแป้นน้อยๆ แต่จะรักแป้นไปอีกนานค่ะ (ไหงจบแบบสายันห์ สัญญา ได้นะนี่)

Creative Artist ในวันนี้ miiself ขอตามติดไปสัมภาษณ์คุณ GPEN เจ้าของ blog :  MY Comic Blog  เพราะชื่นชอบลายเส้นที่สื่อถึงอารมณ์ต่างๆ ได้อย่างมากมาย ของเค้าผู้นี้ คุณ GPEN ไม่ได้เพียงแค่ตอบบทสัมภาษณ์กับเราเฉยๆ เท่านั้น แต่ยังมีภาพประกอบตามสไตล์ของเค้ามาด้วย (มีสัญชาติญาณความเป็นนักวาดการ์ตูนอย่างเต็มเปี่ยมจริงๆ ค่ะ ^^)

@Creative Artist : GPEN

เชิญแนะนำตัวก่อนเลยค่ะ

ชื่อ GPEN ครับ ทำบล็อกการ์ตูนชื่อ MY COMIC BLOG อยู่ที่ EXTEEN นี่เอง

ปกติจะเป็นคนช่างพูด (สังเกตได้จากคำตอบข้างล่างนี้ :)  
          
miiself  :   ชื่อ GPEN ได้มายังไงคะ ?
GPEN  :   ชื่อ GPEN มาจากหัวปากกา G-Pen  เป็นปากกาจุ่มหมึก นิยมใช้เขียนการ์ตูน จำได้ว่าเคยอ่านเจอในหนังสือสอนเขียนการ์ตูน ของอาจารย์ "อากิระ โทริยามา" คนวาด "ดร.สลัมป์" อ่านเจอปุ๊บ ก็รีบไปหาซื้อหัวปากกาแบบนี้มาใช้ทันที เพราะอยากดู PRO แบบเขา

 

ตอนนั้นอยากเป็นนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นมากครับ แต่ก็เห่ออยู่แค่พักเดียว เพราะไม่ค่อยชอบฝึกฝนอะไรนานๆ เลยไม่ค่อยเก่ง และการใช้ปากกาจุ่มหมึกต้องการวินัยพอสมควร (ซึ่งผมมีน้อย) เดี๋ยวนี้ไม่ได้ใช้ปากกา G-pen วาดแล้ว แต่พอมาทำบล็อก ตอนเขาให้กรอกชื่อ USER NAME ชื่อนี้ก็หวลกลับมา...ก็เลยเป็น GPEN ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาครับ

ผมยังลองคิดต่อด้วยว่า GPEN อาจมาจากคำว่า BLOGPEN ปากกาของบล็อกด้วยก็ได้ ใน GMAIL ชื่อเมลที่ใช้ (บางคนคงเคยเห็น) จะเขียนว่า (blo)GPEN (ชอบคิดชื่ออะไรเล่นๆแบบนี้ครับ สนุกดี...)

miiself  :   ตอนนี้ทำอะไรอยู่บ้างคะ ?
GPEN  :   ตอนนี้ก็ทำงานปกติ และพยายามหาเวลาว่างมาวาดการ์ตูนที่บล็อก วางแผนไว้ว่าในระยะเวลาอันใกล้ จะเขียนนิยายเรื่องยาวให้จบ (เป็นคนชอบทำอะไรหลายๆอย่างพร้อมๆกัน เลยทำงานช้าหมดทุกอย่าง...)

นิยายที่ว่านี้ เป็นนิยายภาพ (Graphic Novel) ซึ่งจริงๆ ก็คือการ์ตูนนั่นแหละ แต่จะเป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาซับซ้อนแบบหนัง ตั้งชื่อไว้ว่า “ดอกไม้ สายลม หิมะ” เป็นนิยายรัก รักสามเส้า เรื่องราวของความรัก ของการยอมรับความจริง และการเรียนรู้ที่จะยอมรับความผิดหวัง

miiself  :   เป็นไงมาไงถึงได้เริ่มสนใจการวาดการ์ตูนคะ ?
GPEN  :   คำถามนี้ตอบสั้นๆ ยากนะครับ แต่ขอตอบสั้นๆ ว่า  “ชอบวาดรูปมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วละครับ” ชอบมาแต่เด็กจริงๆนะ  จริงๆmแล้วคงเพราะชอบแต่งเรื่อง (ตอนเด็กๆ ทุกคนก็คงเคยเป็น..) เลยอยากวาดการ์ตูน

miiself  :   วาดการ์ตูนมาแล้วกี่เรื่องคะ แล้วเรื่องไหนที่คุณ GPEN ประทับใจมากที่สุด เพราะอะไร ?
GPEN  :   จำนวนเรื่อง จำไม่ค่อยได้เหมือนกัน เพราะไม่ได้นับเป็นระบบเท่าไหร่ แต่ถ้าถามว่าชอบเรื่องอะไร และให้นึกตอนนี้เลยก็คงต้องเลือกเรื่องยาว นิยายเรื่องที่ยังเขียนไม่จบ “ดอกไม้ สายลม หิมะ” ที่ชอบเพราะ เป็นเรื่องแรกที่เขียน เขียนเหมือนเป็นเรื่องสั้นต่อๆ กัน แต่วางไว้เป็นเรื่องยาวที่ค่อยๆ เล่าความรู้สึกของตัวละครไปทีละตัว 

เป็นอะไรที่คิดจะทำแต่ไม่เคยลองทำ พอลงมือทำออกมาก็ได้เริ่มฝึกเขียนฝึกวาด เลยชอบมากที่สุด  (บทแรกๆของเรื่องนี้ เคยโพสท์ตอนเริ่มทำบล็อกที่โอเคเนชั่นเมื่อปีที่แล้ว) พอมาทำบล็อกที่ exteen ก็ลองเปลี่ยนแนว มาเขียนเรื่องสั้นดู ก็ชอบเรื่อง “วันที่สมหมายชอบที่สุด”  เพราะเป็นเรื่องที่ได้เรียนอะไรมาก จากการเขียนเรื่องนี้ ทั้งเรื่องการเล่าเรื่อง และการลองใช้การวาดเส้นน้อยๆ แบบที่ตัวเองชอบ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขียนไม่นานนัก และสนุกมากๆตอนวาด... (รู้สึกดีมากด้วยที่คนอ่านก็ชอบ ทั้งที่แวะมาช่วยคอมเมนท์ให้ที่บล็อก และบางคนเมลมาบอกก็มี ขอบคุณมากครับ.)

จริงๆชอบอีกหลายเรื่องนะครับ คือเป็นคนชอบอ่านอะไรที่ตัวเองเขียนน่ะครับ อาจเป็นพวกบ้าเห่อ แบบหลงงานตัวเอง... แต่จริงๆ เพราะตอนที่อ่านเรื่องที่ตัวเองเขียนจะทำให้นึกไปถึงตอนเขียนเรื่องนั้น ตอนกำลังวาดภาพนั้นๆ ตอนกำลังเลือกคำ...  หลายอย่างมันกลับมา เหมือนฟังเพลงเก่าแล้วได้ความรู้สึกเก่าๆกลับมาด้วย... แต่ละเรื่องจะมีเหตุผลที่ชอบต่างๆ กัน เรียกว่า ไม่ได้สนว่าเขียนดีไม่ดี ชอบหมดด้วยเหตุต่างๆ กัน อย่างเรื่อง “พี่สาว” ก็เป็นอีกเรื่องที่ชอบมาก เพราะได้วาดอะไรสวยๆ และตอนทำก็รู้สึกดี เพราะคิดว่าเรื่องนี้อาจช่วยให้คนอ่านคิดอะไรต่อได้...

ขอตอบว่าประทับใจทุกเรื่องแล้วกันนะ 5555

miiself  :   การ์ตูนของคุณ GPEN จะใช้ลายเส้นไม่เยอะ แต่สื่ออารมณ์ได้ดีมากเลย มีเทคนิคอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ ?
GPEN  :   จะเรียกว่ามีเทคนิคอะไรเป็นพิเศษก็คงไม่ถึงขนาดนั้นทีเดียวครับ... ที่ชอบวาดแบบนี้ก็เริ่มเพราะอยากวาดให้เสร็จเร็วๆ ไม่อยากวาดนานๆ มากกว่า เมื่อไหร่พยายามวาดด้วยเส้นเยอะๆ จะใช้เวลามาก เลยลองวาดดูเท่าที่จะเล่าเรื่อง ทีแรกก็ไม่ชัดเจน วาดไปวาดไป มากๆ เข้า ก็เริ่มวาดเฉพาะตัวที่ชอบๆ เริ่มตวัดเส้นแบบนึงขึ้นมา ก็ค่อยๆ เกลา จนออกมาเป็นแบบนี้ในที่สุด

การวาดเส้นน้อยๆ ดีในแง่ที่ทำให้ลองวาดอะไรหลายๆ แบบได้รวดเร็ว ทำให้เลือกท่าได้มาก อาจเป็นเพราะข้อนี้  จึงทำให้ได้ลองวาดหน้า หรือท่าของตัวการ์ตูนได้หลายแบบ วาดแล้วลองเลือกดู ให้ได้อารมณ์ตามที่เคยคิดไว้
 

miiself  :   Character ของการ์ตูนที่คุณ GPEN วาดนี่ได้ไอเดียมาจากไหนคะ ?
GPEN  :   ส่วนใหญ่คาแรกเตอร์ของการตูนมัก จะถอดแบบมาจากบางส่วนของคนวาด ไม่มากก็น้อยครับ ผมเลยขอถือโอกาสนี้ เอาภาพตัวจริงของผม มาให้เทียบกับตัวการ์ตูน GPEN ลองเปรียบเทียบดูนะครับ ว่าเหมือนหรือต่างกันแค่ไหน

ดูแล้วเป็นไงบอกให้รู้ด้วยนะครับ 5555

miiself  :   มีใครเป็น Idol บ้างไหมคะ ?
GPEN  :   มีหลายคนครับ ที่ชอบมากๆ คือ "Majane Satrapi" คนที่เขียน "Persepolis" (เคยเขียนไว้ที่บล็อกด้วยว่าทำไมถึงชอบเธอมาก)

  
Majane Satrapi                  Harvey Pekar

อีกคนที่ชอบมากๆ คือ "Harvey Pekar" คนเขียน "American Splendor" ชื่อสองคนนี้จะมาก่อนเสมอๆ ตอนใครถามว่าชอบนักเขียนคนไหน  เพราะสองคนนี้เป็นต้นแบบที่ทำให้คิดว่าใครๆก็ทำ Comics ได้โดยไม่ต้องวาดเก่ง ขอให้นั่งลงคิดและเขียนออกมาให้เสร็จ! (จริงๆก็มีขั้นตอนซับซ้อนกว่านั้น... แต่งานของสองคนนี้ทำให้คิดจริงๆว่า...งานอย่างนี้ชั้นก็ทำได้นี่นา...)
 

miiself  :   รู้สึกยังไงบ้างที่มีผู้ให้การตอบรับเป็นอย่างดีกับงานของคุณ GPEN ?
GPEN  :   ขอตอบสั้นๆว่า “รู้สึกดีมากครับ”   เลยขอถือโอกาสนี้ขอบคุณนักอ่านที่แวะไปอ่านงานที่บล็อกทุกคน  ขอมาขอบคุณที่นี่เลยนะครับ อยากบอกจริงๆ ว่า คนอ่านเป็นคนที่มีส่วนอย่างมากในการเป็นแรงยุที่ดี ให้อยากวาดอยากเขียนออกมา...  ขอบคุณมากๆครับ

miiself  :   วางอนาคตกับงานด้านนี้ไว้ยังไงบ้างคะ ?
GPEN  :   ...ขอเวลากลับไปคิดคำตอบนี้ก่อนนะครับ เพราะยังไม่ได้วางแผนอะไรเท่าไหร่น่ะครับ...ไว้จะกลับมาตอบให้เพิ่มเติมนะครับ...

miiself  :   มีคำแนะนำหรืออยากจะบอกอะไรกับเพื่อนๆ ที่สนใจการวาดการ์ตูนบ้างคะ ?
GPEN  :   มีเรื่องที่ผมพบมาจากการทำบล็อก ที่อยากแนะนำครับ (อย่าคิดว่าสอนเลยนะครับ บางคนคงรู้อยู่แล้ว  แต่ผมเพิ่งเจอเลยอยากมาบอก) คือจากที่วาดๆการ์ตูนมา ผมลองสรุปเอาเองว่า ส่วนสำคัญของการ์ตูน ไม่ได้อยู่ที่การวาดภาพอย่างเดียว แต่อยู่ที่การ “เล่าเรื่องให้สนุก”

บางทีไม่ต้องมีเรื่องอะไรมาก แต่ถ้านำมาเล่าดีๆ เรื่องๆนั้นก็สามารถออกมาดีได้ จึงอยากแนะนำให้น้องๆ เพื่อนๆ ที่อยากวาดการ์ตูน อย่าฝึกแต่การวาดรูปอย่างเดียว อยากให้ อ่านเรื่องสั้น นิยาย หรือดูหนัง และลองสังเกต วิธีเล่าเรื่องของคนเขียน ดูการเลือกฉาก  หรือบทพูดในหนังสือหรือหนังที่เราชอบๆ ว่าทำไมถึงทำให้เราชอบได้... แล้วลองประยุกต์มาใช้ในงานการเขียนการ์ตูนดู.

นี่คือสิ่งที่ตัวเองกำลังพยายามฝึกอยู่... เลยอยากเอามาเล่าให้ฟัง เผื่อใครจะลองไปทำดูด้วยกัน

@ส่งท้าย

คงจะได้รู้จักคุณ GPEN กันมากขึ้นอีกนิดแล้วนะคะ ก็อย่าลืมติดตามผลงานของคุณ GPEN กันต่อไปนะคะ

 ขอขอบคุณ GPEN มากค่ะที่สละเวลามานั่งคุยกัน ^^